Współuzależnienie – charakterystyka rodziny alkoholika

współuzależnienie

Alkoholizm jest bardzo ciężką chorobą, która dotyka nie tylko osobę pijącą, ale również jego najbliższą rodzinę. Ciężko się wyzwolić z takiej sytuacji - tym bardziej, że małżonkowie alkoholików zwykle próbują tuszować co się dzieje w rodzie, bądź też czują się winni. Na alkoholizm w rodzinie można zareagować różnie – zwykle jednak dochodzą do głosu postawy autodestrukcyjne, nad-odpowiedzialność, potrzeba ciągłej kontroli małżonka (w nadziei, że uda się go powstrzymać przed wypiciem kolejnej butelki). Do tego wszystkiego dochodzi przemożny lęk przed byciem porzuconym oraz przed zmianą swojego życia, która byłaby bardzo znacząca, gdyby podjąć decyzję o opuszczeniu partnera. Wszystkie te rzeczy prowadzą do poważnych zaburzeń życia rodzinnego, z którymi nie jest łatwo sobie poradzić i które – jeśli będą nadal istnieć – powielą następnie wychowane w tym systemie dzieci. Osoba współuzależniona nie potrafi skoncentrować swoich myśli na niczym innym, niż na piciu swego małżonka.

Ogarnia on wszystkie jej uczucia, a postępowanie zwykle kręci się wokół powstrzymania go przed spożyciem alkoholu oraz zatajenia prawdy przed innymi. Utrwala się w ten sposób sztywny schemat postępowania, który oscyluje wokół okresów picia męża/żony oraz późniejszych okresów chwilowej abstynencji. Osoba współuzależniona ma trudności z zasypianiem i z odprężeniem się. Nie potrafi pomyśleć o swoich potrzebach i nie wyobraża sobie jednocześnie życia poza funkcjonującym układem, mimo tego, że musi się zamartwiać o przyszłość. Jest drażliwa, wiecznie podenerwowana, odczuwa chaos wewnętrzny, zagubienie, niepewność, bezradność. Często zaprzecza również problemom alkoholowym swego męża/małżonki przed innymi, bądź przed samym sobą.